Prawo cywilne jest bardzo szeroką gałęzią prawa. To właśnie ono jest najbardziej aktywne w życiu człowieka (oczywiście poza prawem administracyjnym), lecz zazwyczaj prawie się go nie zauważa. Kupując codziennie bułkę czy bilet parkingowy, człowiek korzysta z konkretnych przepisów zawartych w Kodeksie Cywilnym nawet nie znając ich brzmienia. Niejako instynktownie korzystamy z podstawowych instytucji prawa cywilnego. Omówienie najbardziej podstawowych jest bardzo trudna, albo wręcz nie możliwa w krótkim opracowaniu z uwagi na samo zróżnicowanie prawa cywilnego- dzieli się  ono bowiem na część ogólną, część zobowiązaniową, prawo rzeczowe oraz prawo rodzinne, opiekuńcze i spadkowe. 

Zdolność prawna oraz zdolność do czynności prawnych

Podstawowe znaczenie w prawie cywilnym ma podmiotowość prawna. Każdy, kto chce wykorzystywać swoje prawa i kreować obowiązki musi być podmiotem prawa cywilnego? Kto należy do podmiotów prawa cywilnego? Osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne wprawdzie nie posiadające osobowości prawnej, lecz wyposażone w zdolność do czynności prawnej (tzw. „ułomne osoby prawne”). By zrozumieć możliwość występowania na arenie prawa cywilnego jako podmiot należy zrozumieć kwestię zdolności prawnej. Jest to zdolność do bycia podmiotem praw i obowiązków. Taką zdolność ma każdy człowiek oraz każda zarejestrowana osoba prawna czy jednostka organizacyjna, o których mowa wyżej. Dziecko poczęte, lecz jeszcze nie narodzone (w języku prawniczym nazywane z łaciny „nasciturusem”) posiada warunkową zdolność prawną (warunkiem jej uzyskania jest narodzenie się; jeżeli dziecko narodzi się, może wywodzić skutki prawne ze zdarzeń, które miały miejsce jeszcze przed tym momentem, natomiast już po poczęciu).

Zobowiązanie

Niezwykle ważną tematyką jest tematyka zobowiązania. Jest to więź prawna o charakterze obligacyjnym. Po jednej stronie mamy dłużnika, po drugiej natomiast znajduje się dłużnik. Dłużnik zobowiązany jest do świadczenia na rzecz konkretnego wierzyciela. Wierzyciel natomiast może domagać się świadczenia od wierzyciela. Może ono polegać na dare (dać), facere (czynić) lub non facere (nie czynić). Część doktryny wskazuje także na pati (znosić). W stosunkach zobowiązaniowych wzajemnych te same osoby występują zarówno po stronie wierzycielskiej jak i dłużniczej (przykładowo w umowie sprzedaży)

Spadki

Duże znaczenie dla życia codziennego mają także kwestie spadkowe. W Polskim prawie przyjęto zasadę wyłączności testamentu. Oznacza to, że jedyną metodą na rozporządzenie swoim majątkiem po śmierci jest sporządzenie testamentu. W innych przypadkach następuje dziedziczenie według porządku wskazanego przez ustawę Kodeks Cywilny.